Ανακοινώσεις, Ανακοινώσεις Ολομέλειας

Η ΘΕΣΠΙΣΗ ΧΡΗΜΑΤΙΚΟΥ ΟΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙ ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΥΝΑΔΕΙ ΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ

Η ΘΕΣΠΙΣΗ ΧΡΗΜΑΤΙΚΟΥ ΟΡΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ ΑΝΑΙΡΕΣΗΣ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΙ ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΔΙΚΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΥΝΑΔΕΙ ΜΕ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΔΙΚΑΙΟΥ

Η Συντονιστική Επιτροπή της Ολομέλειας των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος, κατά τη συνεδρίασή της στις 10.7.2026, με αφορμή το άρθρο 51 του υπό δημόσια διαβούλευση σχεδίου νόμου του Υπουργείου Δικαιοσύνης «Μέτρα για την προστασία από στρατηγικές αγωγές προς αποθάρρυνση της συμμετοχής του κοινού σύμφωνα με την Οδηγία (ΕΕ) 2024/1069- Νέο Πλαίσιο για τη συμμόρφωση της Διοίκησης στις δικαστικές αποφάσεις – Λοιπές διατάξεις», εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση: 

 

1. Η Συντονιστική Επιτροπή εκφράζει την κατηγορηματική αντίθεσή της στην θέσπιση οποιουδήποτε χρηματικού ορίου για την άσκηση αναίρεσης στις πολιτικές υποθέσεις, καθότι περιορίζει αδικαιολόγητα το δικαίωμα δικαστικής προστασίας των πολιτών. 

2. Η αναίρεση αποτελεί θεσμικό μηχανισμό ελέγχου της ορθής εφαρμογής του δικαίου, διασφάλισης της ενότητας της νομολογίας και εμπέδωσης της ασφάλειας δικαίου. Η σοβαρότητα ενός νομικού σφάλματος, η ανάγκη ενιαίας ερμηνείας του νόμου δεν μπορεί συναρτώνται με οποιοδήποτε χρηματικό όριο. 

3. Επισημαίνεται, μάλιστα,  ότι το όριο του επιτρεπτού της αναίρεσης, όπως προωθείται με το υπό διαβούλευση σχέδιο νόμου ,  δεν προσδιορίζεται με βάση την αξία του αντικειμένου της δίκης αλλά με βάση το επιδικασθέν ποσό, γεγονός που διευρύνει σημαντικά τον κύκλο των αποφάσεων που καθίστανται ανέλεγκτες, δημιουργεί ανεπίτρεπτες δικονομικές παραδοξότητες και εξαρτά τον αναιρετικό έλεγχο από την κρίση του ίδιου του Δικαστηρίου που πρόκειται να υπαχθεί σε αυτόν.

4. Περαιτέρω, από τη σχετική  διάταξη δεν προκύπτει εάν στο ρυθμιστικό της πεδίο εμπίπτουν οι απορριπτικές αποφάσεις καθώς επίσης και περιπτώσεις  περιοδικών παροχών,  σώρευσης αξιώσεων, ανταγωγών και  πολυπρόσωπων δικών.

5. Η μοναδική εξαίρεση που προβλέπεται, αφορά στην περίπτωση υπέρβασης της δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων και  είναι υπέρμετρα περιορισμένη. Σοβαρές παραβιάσεις κανόνων ουσιαστικού δικαίου ή θεμελιωδών δικονομικών εγγυήσεων, όπως η μη νόμιμη συγκρότηση του δικαστηρίου, η παραβίαση της αρχής της διάθεσης, η έλλειψη νόμιμης βάσης ή η παράλειψη εξέτασης ουσιώδους ισχυρισμού, θα παραμένουν ανέλεγκτες αποκλειστικά λόγω του ύψους της επιδίκασης.

6. Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να γίνει και για τη θέσπιση ειδικού περιορισμού στις εργατικές διαφορές, λαμβανομένου υπόψη ότι η  προστασία της εργασίας και του οικονομικά ασθενέστερου μέρους δεν συμβιβάζεται, από κοινωνική και νομολογιακή άποψη, με τη δημιουργία μιας εκτεταμένης κατηγορίας εργατικών αποφάσεων που θα εξαιρούνται πλήρως του αναιρετικού ελέγχου.

7. Η επίκληση της ανάγκης αποσυμφόρησης του Αρείου Πάγου δεν αρκεί για να δικαιολογήσει τον οριζόντιο αποκλεισμό ολόκληρων κατηγοριών υποθέσεων από τον αναιρετικό έλεγχο, τον περιορισμό των δικαιωμάτων των διαδίκων και τη συρρίκνωση της δικαστικής προστασίας.  Η επιτάχυνση της Δικαιοσύνης προϋποθέτει επαρκή στελέχωση, σύγχρονη οργάνωση, τις αναγκαίες υλικοτεχνικές υποδομές  και σταθερούς  δικονομικούς κανόνες.

          Η Συντονιστική Επιτροπή, στο πλαίσιο αυτό,  ζητά την απόσυρση της σχετικής διάταξης και επισημαίνει ότι σημαντικές διατάξεις του θεσμικού πλαισίου απονομής της δικαιοσύνης δεν μπορούν να προωθούνται αιφνιδιαστικά χωρίς νομοπαρασκευαστική επιτροπή και χωρίς την προηγούμενη ουσιαστική διαβούλευση με τη νομική κοινότητα.